Met het oog op de uitbreiding van het Arnhemse station is een groot deel van de bebouwing rond het station aan het begin van de 21e eeuw gesloopt. Ook het karakteristieke entreegebouw aan de Sonsbeekzijde moet plaats maken voor de uitbreiding van het emplacement. Het zeskantige paviljoen is echter van dusdanige architectonische, cultuurhistorische én iconische waarde dat het bewaard blijft. In 2010 is het gebouwtje gedemonteerd en in 2012 is het ruim drie kilometer oostwaarts weer opgebouwd in Park Presikhaaf. Hier doet het dienst als horecagelegenheid T-HUIS.

Het entreegebouw is in 1954 gebouwd als toegang tot de voetgangersbrug aan de westzijde van het station. Het gebouw is opgetrokken uit beton, gemaakt uit Arnhems oorlogspuin. De wanden bestaan grotendeels uit glas. Het dak wordt gevormd door een ronde koepel van Fusée Céramique.

Vlak na de eeuwwisseling begint de uitbreiding van het Arnhemse stationscomplex. Aan beide zijden van het station is een groot deel van de bestaande bebouwing gesloopt. Het karakteristieke entreegebouw aan de Sonsbeekzijde van het station moet plaatsmaken voor de uitbreiding van het emplacement. Vanwege de architectonische, cultuurhistorische en iconische waarde wordt besloten het gebouw niet te slopen maar een nieuwe bestemming te zoeken. Uiteindelijk is besloten het bouwwerk naar Park Presikhaaf te verplaatsen.

Voor de verplaatsing van het station naar Park Presikhaaf is het gebouw in tientallen delen gezaagd. De koepel overleeft de verhuizing niet en is gereconstrueerd. De stalen kozijnen zijn vervangen door aluminium exemplaren. Aan de zijde waar ruim 55 jaar lang de voetbrug op het gebouw aansluit, is een aanbouw toegevoegd. In 2012 is het T-HUIS in Park Presikhaaf in gebruik genomen.

Klik hier voor meer informatie over T-HUIS Arnhem.

Op de foto boven dit artikel T-HUIS Arnhem in Park Presikhaaf op 12 oktober 2015. Aan de rechterzijde van het gebouw de vroegere stationsentree te zien. Links is een deel van de nieuwe aanbouw te zien.

De bouwmethode Fusée Céramique wordt al in het Byzantijnse Rijk toegepast bij het construeren van gewelven bij bruggen en daken. De lichte en isolerende boogconstructies bestaan uit in elkaar geschoven keramische pottenbuizen, afgewerkt met beton. Door de bijzondere constructie kan het dak van het entreegebouw niet in één geheel worden verplaatst. Het T-HUIS krijgt daarom een nieuwe koepel, bestaande uit houten spanten met een stuclaag aangebracht. Net als bij het origineel is het nieuwe plafond azuurblauw met witte ribben.